Difficulties tijdens het koken

Er wordt niet alleen gekookt op de donderdag, nee ook gaan we samen naar school en starten we de dag gezamenlijk met wat yoga. Onze hogeschool organiseert deze yoga lessen, dus staan wij om 07:45 in de ochtend allemaal fris en fruitig klaar om even helemaal uit elkaar getrokken te worden. Tegelijkertijd worden we gevoed met spirituele wijsheden zoals “Yoga teaches you how to listen to your body.” Of  “Karma: what goes around, comes around. Keep your circle positive! Say good words. Think good thoughts. Do good deeds.” En op deze manier beginnen we dus de donderdag.
Wanneer we eenmaal klaar met de yoga zijn, kan de dag ook echt beginnen. Op de weg komen er altijd vragen naar boven zoals "wie gaat er koken?" en "wat eten we vanavond?" Deze vragen worden dan meestal beantwoord met een lange stilte en wat aarzelende blikken. En dan uiteindelijk opgevolgd door een “ja ik zal wel koken”. 

Bij gebrek aan inspiratie word er wel eens een Knorr pak ingezet, een paar weken terug werd er gekozen voor Kip Tandoori. Dit lijkt echter simpel, gewoon twee van die dozen (door de hoeveelheid gezelschap we die avond zouden hebben) en de bijbehorende ingrediënten in huis halen. In dit geval waren dit kipfilet, winterpenen en crème fraîche. Tevergeefs kwamen we het probleem tegen dat deze Knor-dozen verraderlijk veel op elkaar kunnen lijken en het thuis pas duidelijk werd dat we niet twee dozen Kip Tandoori hadden gehaald, maar ook een doos Kip Madras. Twee compleet verschillende gerechten, met andere kruiden en andere benodigdheden. Een klein bijkomstig probleempje. Dit resulteerde in een snelle fietstocht naar de supermarkt, hopelijk ging die nog niet sluiten.

Nadat deze kleine fout weer rechtgezet was, kon het koken dan echt beginnen. De aanwijzingen op de achterkant van het pak werden gehoorzaam opgevolgd. De kip werd in stukjes gesneden, wortels werden fijngehakt en de rijst werd gekookt. Daarna kon alles in een grote pan gegooid worden, die meegebracht was door één van de leden (in het huidige huis hebben we natuurlijk geen pan die groot genoeg is om te serveren voor 6 personen). Toen verscheen echter het tweede probleem;  de pan was zo groot dat hij niet op het kleine fornuis paste. Oplossing? Op twee pitten tegelijkertijd koken en hopen dat de rijst verder gaart in de pan. Later kon ook de saus-mix en het water worden toegevoegd. Vanaf toen was het wachten tot het er eetbaar uit zag en opdienen.
Tijdens het eten kwamen we achter het derde en laatste probleem tegen, namelijk dat de wortel stiekem nog een beetje te hard was. Hadden we nou net iets meer geduld gehad en alles iets langer op het vuur gelaten dan hadden we waarschijnlijk volledig gare worteltjes gehad. Maar goed, waar heb je anders tanden voor gekregen?

Nadat de buikjes rond waren gegeten de afwas gedaan was besloten we wat muziek aan te zetten. En mijn vrienden kennende werd dit Japanse muziek. Best leuk want er waren wat Japanse uitwisselingsstudenten bij die daar het één en ander van konden vertalen. Grappig, Japanse muziek. Daar zaten we dan, allemaal op de grond want ja waarom gebruik maken van een stoel of een bank. De rest van de avond hebben wij ons vermaakt met het maken van foto’s met elkaar, die dankzij een Japanse-app bizarre filters en effecten kregen. De uren vlogen voorbij, time flies when you're having fun. Zo is het maar weer duidelijk dat wat er ook mis gaat in de keuken niet betekend dat het niet gezellig kan zijn.

- Ottilie Hekemans

Neem zeker een kijkje op onze Instagrampagina