Wàijalb

Mijn Keniaanse moeder Josephine   Op mijn laatste dag in Nanyuki was het tijd om afscheid te nemen van mijn kindjes in het tehuis waar ik werkte, iets waar ik het erg moeilijk mee had. We konden elkaar niet loslaten, ik wist dan ook niet wanneer ik ze weer zou kunnen zien. Na het afscheid wilde mijn ‘pleegmama’   mij opvrolijken en mij nog een extra ervaring meegeven; eten in een boomhut met apen. Als kind was ik dol op aapjes en ik dacht dat mijn droom in vervulling kwam! Lunchen onder het gezelschap van schattige Colobus aapjes en genieten van het uitzicht in de échte Afrikaanse sfeer. Dat is pas een dinner with a view ! The Trout Tree Restaurant, Kenia Bij aankomst bij ‘The trout tree restaurant’   viel mijn mond open. Overal waar ik keek zag ik de prachtige zwart-witte apen die ik daarvoor alleen kende uit de dierentuin. Mijn mama Josephine waarschuwde me dat deze beestjes niet zo lief waren als dat ze er uit zagen. De werknemers hadden da...

Afgelopen week was een drukke week voor onze groep. Het begon namelijk al op woensdag. Toen Ming ons wist te vertellen dat Marnix zich niet lekker voelde. Ming kwam dus met het briljante idee om te gaan koken voor Marnix. Zo gezegd zo gedaan, na de lessen gingen Ming, Nana, Evelien en ik op de fiets naar de winkel. We gingen namelijk wokken of iets dat daar op leek. Zo hadden we alle groenten een beetje proteïne en dat smaakt altijd wel lekker. Eenmaal bij Marnix aangekomen konden we beginnen met koken. Deze keer was het koken geen wetenschap, eerst de kip er in want die moet zeker gaar zijn en daarna de groenten en de oestersaus. Dit in tegenstelling van andere maaltijden ging zeer snel. Enkel liepen we weer tegen het zelfde probleem, de te kleine pan. En zo goed als het de afgelopen weken in de pan paste zo slecht ging het nu. Zoals je kan zien puilt het echt uit de pan. Nu hadden we ook wel erg veel ingrediënten gebruikt. naast de kip en groente hadden we ook nog udon noedels d...

Er wordt niet alleen gekookt op de donderdag, nee ook gaan we samen naar school en starten we de dag gezamenlijk met wat yoga. Onze hogeschool organiseert deze yoga lessen, dus staan wij om 07:45 in de ochtend allemaal fris en fruitig klaar om even helemaal uit elkaar getrokken te worden. Tegelijkertijd worden we gevoed met spirituele wijsheden zoals “Y oga teaches you how to listen to your body. ” Of  “ Karma: what goes around, comes around. Keep your circle positive! Say good words. Think good thoughts. Do good deeds. ” En op deze manier beginnen we dus de donderdag. Wanneer we eenmaal klaar met de yoga zijn, kan de dag ook echt beginnen. Op de weg komen er altijd vragen naar boven zoals " wie gaat er koken? " en " wat eten we vanavond? " Deze vragen worden dan meestal beantwoord met een lange stilte en wat aarzelende blikken. En dan uiteindelijk opgevolgd door een “ja ik zal wel koken”.  Bij gebrek aan inspiratie word er wel eens een Knorr pak ingezet, een...

Tijdens mijn reizen naar het buitenland heb ik de smaak van verschillende culturen mogen proeven. Traditionele, oriëntaalse gerechten uit de Arabische keuken zijn toch wel mijn favoriet. Mijn 7 ervaringen in Egypte hebben gemaakt dat ik elke keer terug kom om onder andere dezelfde maaltijd te kunnen eten op de échte, Egyptische manier. Meestal op mijn verjaardag in de zomer, kies ik mijn All-time favourite; Koshari. Vaak aten wij op mijn verjaardag met een groep van wel 9 man in het kleine restaurantje ‘Al Askandarany’, dat uitkeek over de drukste straat van Hurghada; Sheraton road . ‘Al Askandarany’ heeft van Koshari hun specialiteit gemaakt en staat bekend als het beste restaurant van Hurghada. Al Askandarany restaurant Hurghada Koshari is voor de Arabieren in Egypte een nationale, goed gevulde lokale maaltijd, die je voor een maar 35 cent kunt scoren op elk hoekje van de straat. De mix die bestaat uit rijst, macaroni, spaghetti, linzen, kikkererwten en gefrituurde uien i...

Afgelopen week (3 t/m 5 maart) werd er hard Carnaval gevierd in het zuiden van het land. De steden liepen vol met verkleden mensen, bier vloeide rijkelijk en de heupen werden in de strijd gegooid. Maar als je 5 dagen keihard aan het feest vieren bent, wanneer eet je dan en hoe combineer je dat? Ikzelf ben opgegroeid in Almere, dichtbij Amsterdam. Bij ons vieren Carnaval niet echt, althans niet zo groot als in het Zuiden. Op de basisschool kwam je wel verkleed naar school en ging je dansen met je klas, maar heel veel meer was het niet. Familie van mij woont in Naarden, daar is het al wel een stuk groter. Mijn oom is zelfs een keer Prins Carnaval geweest. Dit jaar heb ik Carnaval van een stukje dichterbij mogen meemaken. Ik ben voor mijn studie namelijk naar Maastricht verhuisd en Maastricht ligt in het zuidelijkste puntje wat je maar kan bedenken. Dus, en of daar Carnaval gevierd ging worden. Ik was van te voren al erg benieuwd naar hoe Carnaval zou zijn, ik kreeg er voor school zel...