Wàijalb

Ik heb al 19 jaar lang twee hele lieve oma's die net zoals veel oma's super lekker kunnen koken. Het is een beetje stereotyperend maar toch is het zo. Als kind weet je dat je bij oma net dat snoepje extra mag pakken en de stukjes prei die je niet zo lekker vind gewoon kan en mag laten liggen. Het doet zich bijna nooit voor dat ik bij (een van de twee) oma ga eten en ik het niet lekker vind. Het water loopt me in tegenstelling zelfs al de mond in als ik hoor dat ik bij (opa en) oma ga eten! Ik mag gelukkig zeggen dat ik allebei mijn oma's nog heb, door verlies van anderen ben ik mij bewuster geworden van hun aanwezigheid en ben ik dit enorm gaan waarderen. Het is altijd anders als je buiten huis gaat eten, bij opa en oma weet je ook dat de etensstijl en gerechten weer geheel anders zullen zijn (dat terwijl zij jouw ouders hebben gemaakt, geleerd en opgevoed hebben). Ik heb twee oma's, oma Bep en oma Anneke. Afgelopen weekend heb ik ze sinds lange tijd allebei weer een...

Afgelopen week was een drukke week voor onze groep. Het begon namelijk al op woensdag. Toen Ming ons wist te vertellen dat Marnix zich niet lekker voelde. Ming kwam dus met het briljante idee om te gaan koken voor Marnix. Zo gezegd zo gedaan, na de lessen gingen Ming, Nana, Evelien en ik op de fiets naar de winkel. We gingen namelijk wokken of iets dat daar op leek. Zo hadden we alle groenten een beetje proteïne en dat smaakt altijd wel lekker. Eenmaal bij Marnix aangekomen konden we beginnen met koken. Deze keer was het koken geen wetenschap, eerst de kip er in want die moet zeker gaar zijn en daarna de groenten en de oestersaus. Dit in tegenstelling van andere maaltijden ging zeer snel. Enkel liepen we weer tegen het zelfde probleem, de te kleine pan. En zo goed als het de afgelopen weken in de pan paste zo slecht ging het nu. Zoals je kan zien puilt het echt uit de pan. Nu hadden we ook wel erg veel ingrediënten gebruikt. naast de kip en groente hadden we ook nog udon noedels d...

Er wordt niet alleen gekookt op de donderdag, nee ook gaan we samen naar school en starten we de dag gezamenlijk met wat yoga. Onze hogeschool organiseert deze yoga lessen, dus staan wij om 07:45 in de ochtend allemaal fris en fruitig klaar om even helemaal uit elkaar getrokken te worden. Tegelijkertijd worden we gevoed met spirituele wijsheden zoals “Y oga teaches you how to listen to your body. ” Of  “ Karma: what goes around, comes around. Keep your circle positive! Say good words. Think good thoughts. Do good deeds. ” En op deze manier beginnen we dus de donderdag. Wanneer we eenmaal klaar met de yoga zijn, kan de dag ook echt beginnen. Op de weg komen er altijd vragen naar boven zoals " wie gaat er koken? " en " wat eten we vanavond? " Deze vragen worden dan meestal beantwoord met een lange stilte en wat aarzelende blikken. En dan uiteindelijk opgevolgd door een “ja ik zal wel koken”.  Bij gebrek aan inspiratie word er wel eens een Knorr pak ingezet, een...

Nee geen vrijdag visdag, meatless Monday, nee wij hebben een andere traditie op donderdagavond. In deze blogpost schets ik een beeld over er zich al enkele maanden voordoet in mijn vriendengroep. Elke donderdag eten we samen. Dit doen we op een kleine studentenkamer waar we met een veel te grote groep in een veel te kleine ruimte gezellig proberen te koken. De gerechten die op de denkbeeldige tafel gezet worden variëren enorm. Zo eten we de ene week Japanse curry en de volgende zitten we aan de oer Hollandse stamppot boerenkool.  Wij hebben elkaar leren kennen omdat we allemaal Oriëntaalse talen en communicatie studeren aan hogeschool Zuyd. De groep bestaat uit 8, mijzelf meegerekend. De meerderheid van de donderdagavonden worden gespendeerd bij Evelien thuis. Dit betekent dat de persoon die gaat koken met de boodschappen naar Evelien komt. Naast Evelien zijn er dus nog 7 andere vrienden, zo hebben we Joppe, Marnix, Alex en Sander, die net zoals Evelien Japans studeren. D...