Wàijalb

Mijn Keniaanse moeder Josephine   Op mijn laatste dag in Nanyuki was het tijd om afscheid te nemen van mijn kindjes in het tehuis waar ik werkte, iets waar ik het erg moeilijk mee had. We konden elkaar niet loslaten, ik wist dan ook niet wanneer ik ze weer zou kunnen zien. Na het afscheid wilde mijn ‘pleegmama’   mij opvrolijken en mij nog een extra ervaring meegeven; eten in een boomhut met apen. Als kind was ik dol op aapjes en ik dacht dat mijn droom in vervulling kwam! Lunchen onder het gezelschap van schattige Colobus aapjes en genieten van het uitzicht in de échte Afrikaanse sfeer. Dat is pas een dinner with a view ! The Trout Tree Restaurant, Kenia Bij aankomst bij ‘The trout tree restaurant’   viel mijn mond open. Overal waar ik keek zag ik de prachtige zwart-witte apen die ik daarvoor alleen kende uit de dierentuin. Mijn mama Josephine waarschuwde me dat deze beestjes niet zo lief waren als dat ze er uit zagen. De werknemers hadden da...

Als er iets te vieren valt, of als er eigenlijk helemaal geen excuus is, is het in mijn familie de traditie om naar de Griek te gaan in Vlissingen. Wel altijd dezelfde, Poseidon . Vooral die last-minute uitstapjes met mijn oom en tante zijn de leukste. Vaak eten we samen bij hun thuis wat natuurlijk hartstikke gezellig is. Toch is het weleens voorgekomen dat we uiteindelijk toch in ons lievelings restaurant belandden. Soms zien we elkaar weken niet door onze drukke school- en werkroosters, maar wat is er dan leuker dan lekker en goedkoop uit eten te gaan? Vaak kiezen wij voor een budget-proof gerecht, de daghap. TIP: De daghap van Poseidon bestaat altijd uit vooraf een salade met de lekkerste tzatziki. Als hoofdgerecht krijg je malse kip aan een spies, gyros vlees, een bolletje rijst en friet. Voor nog geen 15 euro heb je een vullende, heerlijke maaltijd met uitzicht op de haven van Vlissingen. Dit is toch echt wel één van mijn guilty pleasures. Ook als het eigenl...

Om nog even door te gaan op mijn horeca-leventje, heb ik ook 3,5 jaar gewerkt in een All-You-Can-Eat restaurant in Almere, Restaurant Onderweg. Ook hier heb ik met plezier gewerkt en kon ik mijn ogen uitkijken, dit keer om het feit hoeveel mensen wel niet op konden. Het grappige bij een All-You-Can-Eat-Restaurant is dat je zelf voor de keuze staat hoe ongezond je het maakt, omdat er zoveel keuze is ben je niet beperkt tot de ongezonde frituur. Je moet dan natuurlijk wel genoeg zelfdiscipline hebben om niet een 85-gangen diner voor jezelf samen te stellen. Op die manier word het natuurlijk alsnog te veel van het goeie. -- Een kleine disclaimer, ik ben hier zeker niet om je te overtuigen om vervolgens bij één van mijn vorige of huidige werkgelegenheden te gaan eten. Ik vertel gewoon graag over mijn ervaring en mijn mening komt daarbij kijken. Zoals ik de vorige keer al benoemde (Zie Instagram-waardig eten in Maastricht ), vind ik het belangrijk om zelf ook enthousiast te zijn over je w...